Пра каго Ўладзімір Чубенка басню напісаў?

176696_103099379772708_7475031_o

Б А С Н Я

САБАКА И САЛА.

БЕЛАРУСКАЯ ТРАСЯНКА

( асцярожна — ненарматыўная лексіка)

ЭПIГРАФ
Вунь тое шэрае сабака,
Што там сядзiць на ланцугу,
Здаецца даў бы яму ў сраку,
Баюсь абсера ўсю нагу!

У адным сяле сабака жыў
Прыгожы быў и дужы Ахоўваў хату ён и двор, I вельмi добра ведаў ён
Той час, калi абед и ўжын

I гаспадар яго кахаў
На добрым лiку ў хазяйкi
На заўрак малако ен жраў
А на абед пiў яйкi.

Супца нальюць, то мяса шмат,
Аднойчы каўбаса папала
А пасля празнiкаў нават
На мiску алiўе пашанцавала.

Аднойчы ў госцi да Рыгора
Гаспадары збiралiсь у горад
Сабаку кiнулi шмат сала
Па быстраму, аўто чакала

Фу, сала?! I глядзець ня буду!
Зяленае i ўсе у бруду!
Сабака лапаю адгроб
У будку ўлез i там захроп

Але пакуль ен хроп, на селiщча ўлез злодзей.
Абшарыў хату, за дрывотняй , у агародзе.
Што добрага знайшоў, скiдаў ў мяшок. На плечы ўзняў i ў лес звалок.

Гаспадары вярнулiся, адчыненыя дзверы,
Няма замка, бардак у кватэры,
Раскiданыя рэчы, усе ў смеццi, Абшарыў нават пад павеццю.

«Ратуйце людзi!» — Гаспадыня у стоны. «Усе знеслi, бялiзну, вазоны!
Няма i шалi с пустазеллем, Што мацi даравала на вяселле!»

«Хуй з нiм , з тым шалем , лямантарка!
Бензапiла дзе, дзе балгарка?
Дзе абцугi, калун , нажоўка?
I амаль новая спяцоўка!
Дзе той сабака спраўны, гладкi?
У яго напэўна ўсе у парадку!
Ты паглядзi якое пуза!
А яйцы! Нiбы два гарбуза!

Прыкiнь, я днямi на рабоце
А гэты з куском сала ў роце
Ляжыць и спiць, храпе як дзiк,
Не, я к такому не прывык!

Дзе, блядь, ляжыць мая сякера?
Зараз знясу сабаку чэрап!
Дзе вiлашник? Палена хоць якое?
Ды што за гора мне такое?»

Схапiў аглоблю з-пад павецi
Той гаспадар за ўсе на свеце
Сабаку той аглобляй у спiну
I ўздоўж и поперак , скацiну!

Адчуўшы гэтую тыраду,
Сабака з селiща даў раду
Капаў кiлометрау дванаццаць
Каб у цемным лесе аказацца

Забiўся у мшарнiк на балоце
Весь у павуцiне, голкi у роце
Схаваўся, скуры не шкадуе
И сам з сабою лямантуе:

«Стаю , як бусел, у балоце,
Нi макавай расiнкi ў роце.
I што мне, дурню, была мала?
Такое смачненькае сала!»

У той баснi есць мараль
Калi ты на пасадзе
На сала на′ўрад хто паглядзе
А як турнулi з райспалкома
На пенсiю ў два мiльёна
Тады душа ўжо зажадала
Да хлеба смачненькага сала.

ПАНАСIў САМ — ДАЙ IНШАМУ ПАНАСIЦЬ !!!

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s