Пра веленіе сэрца і старыя касякі Чырвонага

Гадоў 8-10 назад Валянціна Владзіміраўна Шлапакова яўлялась рэдактарам нашай раёнкі. Пісала умела і красіва, паэтаму (навернае паэтаму) была павышана на пост упраўляюшчэй дзеламі райіспалкома па адабрэнію, а можэт і па пратэжіраванію, тагдашняга прэдседацеля Акцябрскага Райіспалкома Сімановіча Генадзя. Людзі шэпталіся, а Павук стаў прасіцца у местнай ўласці на пост галоўнага рэдактара, бо яму паказалася, што так, як пісала Валянціна, ён можа тожа. Но не слажылася, мабыць няма таланту.
Акцябршчына бязмерна гардзіцца такімі самародкамі, якія сваімі чалавечэскімі качэствамі прабіліся ва ўладу, і глядзя на прошлые успехі Валянціны, каторые, кстаці, ана, пачэму-та, не сабірает у партфоліа, мы панімаем, что с такой чыноўніцай нам павязло, і ад яе незамечаных дзел людзі нашыя будуць жыць ешчо лучшэ і крашэ.

Абсуждаемыя стацці:
Про выездной приём
Не хватает семян
Так им сердце велело
Что делать с мусором?

Advertisements

Пакінуць адказ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Змяніць )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Змяніць )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Змяніць )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Змяніць )

Connecting to %s